Veerle's Herinnering

Hé meisje, reeds één jaar geleden maar toch denk ik nog vaak aan je ...

liefs,
Sarah

Een jaar ging voorbij....
Het blijft mijn begrip te boven gaan dat Veerle \"weg\" is.....
Het is zo moeilijk om dat te geloven......
365 dagen later is de pijn om het gemis langs geen kanten verminderd.

INTEGENDEEL.

Ik denk aan je...

Mijn(schoon)zusje,
Ik heb het nog niet gedurfd tot hiertoe, mijn gevoelens aan een website toe te vertrouwen... het is ook zo moeilijk te beschrijven wat er allemaal in me omgaat maar ...
Ik wil dat je weet dat je steeds bij me bent, op elk moment, thuis, op het werk, overal waar ik ga en sta, draag ik je mee in mijn hart en hoofd. Je foto staat in de woonkamer, op mijn bureau op het werk, in mijn portefeuille, in mijn GSM, ... zodat ik op elk moment naar je kan kijken en met je kan praten, en tja dat doe ik elke dag omdat ik je onbeschrijflijk hard mis... Het is niet meer compleet zonder jou weet je ...het is zo vreemd en leeg...We moeten vooruit, dat weet ik wel, maar ik sta liever stil, want jou missen doet verschrikkelijk pijn .. Zie je graag schoonzusje, je staat hier bij me en ik geef je een knuffel, liefs Elsje

Beste,

Ikzelf heb veerle nooit gekend en heb met marc kennis gemaakt via mijn huidige collega\'s (zijn ex-collega\'s). Ik wil alsnog mijn steun betuigen aan de familie.

caro baeyens

Veerleke,

we hebben oudjaar bij jullie thuis gevierd. Toch niet hetzelfde zonder jou. Een groot gemis. Ik hoop dat je onze toost goed ontvangen hebt. De groetjes van iedereen.

Stef

Liefste Veerle,
Ik kan moeilijk geloven dat je niet meer op aarde bent. Toen men me vertelde dat men gehoord had dat je naar het schijnt een tragisch ongeval had gehad, geloofde ik het eerst niet en zelfs nu, met deze website ter nagedachtenis, heb ik er moeite mee, omdat je er nu eenmaal een beetje uitzag alsof je nooit zou doodgaan.
Hoewel ik je eigenlijk niet echt heb gekend (we zaten samen in de avondschool),zal het beeld dat er me van je in mijn hoofd verschijnt altijd dat zijn van die uitbundige, mooie, meisjesachtige vrouw die moeite had als het op stil zijn of zwijgen aankwam. Omdat ik toch eigenlijk altijd gevoelens van sympathie tegenover je heb gehad, heb ik op deze piepkleine plaats een woordje naar jou gericht, als je me nog kunt horen nl : ik hoop dat je het goed hebt, op de plaats waar je nu bent . . .

lieve lieve Veerle,
Op een nacht in mei gaf ik jouw naam in op google. Ik had je al meer dan 10 jaar niet meer gehoord of gezien en hoopte \"iets\" van jou terug te vinden. Bij het lezen van een artikel over jouw dood bleef mijn hart even stilstaan...
Vandaag heb ik dit register gevonden en ben blij dat ik langs deze weg mijn medeleven kan betuigen aan jouw geliefde en familie. Jij was mijn beste vriendin toen we samen rechten studeerden in Leuven, we waren onafscheidelijk en jij was mijn steun en toeverlaat. Een vriendin als jij heb ik nooit meer gehad... Jij stond altijd voor me klaar, jouw innemende lach en lieve gezicht zullen mij altijd bijblijven...We hebben elkaars geheimen gedeeld en fijne tijden beleefd...Jammer genoeg is het contact na deze studies verwaterd...Ik heb je nog één keer gezien met Tom. Uit de foto\'s maak ik op dat jullie getrouwd zijn en blijkbaar deed je iets met kunstgeschiedenis. Veerle,ik heb je nog zoveel te vertellen en heb nog zoveel vragen maar ik ben ervan overtuigd dat we elkaar ooit nog terugzien...Jij zit voor altijd in mijn hartje, dikke kus
Marijke

Hey schattie,

ikke hier. Je passeerde juist door mijn gedachten en wou even hallo zeggen.

Stef

Liefste Veerle,

ik heb voor jou en Tom een kaarsje gebrand in Toscane, in een prachtige kerk, waar je je handen vol zou hebben aan alle kunstschatten die er te bezichtigen waren en waar jij mij over de betekenis en de geschiedenis ervan zoveel wijzer zou kunnen maken...

...en ik ben wijzer geworden Veerle, want door jou heb ik ook meer willen weten dan enkel wat mijn ogen konden zien, gewoon om een druppeltje van jouw passie te proeven.